Tekil Mesaj gösterimi

Okunmamış 22 Kasım 2016, 20:32   #6
Durumu:
Çevrimdışı
Peri - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Ruhsuz
Üyelik tarihi: 18 Kasım 2016
Şehir: Kɑyıp Şehir
Mesajlar: 945
Konular: 210
Beğenilen: 244
Beğendiği: 232
www.forumsevgisi.com
Standart Cevap: Duyqusɑl'cɑ Feroniɑ'cɑ

Ne zormuş insanın sevildiğini sanması. Tırnaklarıyla kazıdığı bir aşkta, tırnak kadar değerinin olmaması... Ben aşkı, kıracağını bile bile kalbini sevdiğine vermek ve bundan hiç gocunmamak olarak bildim. Uğruna ölünebilecek yaşamlar bulmalı ve sırf bunun için bile yaşamayı göze almalıydım. Aldım! Tek taraflı sevdim. Boşluktaki yanımı da ona verdim. Gözlerindeki sığınakta, kendimi kalbimden astım. "Denize aşık olanlar gel-git'ine katlanır." dedim. Gitti ama gelmedi. Bir adım bile yaklaşmadı bana, hep uzakların yakını oldu.
Yokluğum belki hatırlanır dedim uzak yerlerden. Ama sevilmeyen hatırlanmıyor, gerçekten yitirilmeden. İnsan neler öğreniyor yaşarken. Mesela aşk acısı kalpte oluşuyor ama asıl yarayı ruh alıyor. Yani sonunda her şarkı bitiyor ama hiçbir şarkı ölmüyor.
________________
..

Sizin İmza Resimleri Görmeniz İçin Yetkiniz Yok. Lütfen Üye Olun.

..
imza
Alıntı ile Cevapla