Tekil Mesaj gösterimi

Okunmamış 22 Kasım 2016, 20:32   #6
Durumu:
Çevrimdışı
Peri
Grafiker
Peri - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Ruhsuz
Üyelik tarihi: 18 Kasım 2016
Şehir: Kɑyıp Şehir
Mesajlar: 953
Konular: 210
Beğenilen: 249
Beğendiği: 237
www.forumsevgisi.com
Standart Cevap: Duyqusɑl'cɑ Feroniɑ'cɑ

Ne zormuş insanın sevildiğini sanması. Tırnaklarıyla kazıdığı bir aşkta, tırnak kadar değerinin olmaması... Ben aşkı, kıracağını bile bile kalbini sevdiğine vermek ve bundan hiç gocunmamak olarak bildim. Uğruna ölünebilecek yaşamlar bulmalı ve sırf bunun için bile yaşamayı göze almalıydım. Aldım! Tek taraflı sevdim. Boşluktaki yanımı da ona verdim. Gözlerindeki sığınakta, kendimi kalbimden astım. "Denize aşık olanlar gel-git'ine katlanır." dedim. Gitti ama gelmedi. Bir adım bile yaklaşmadı bana, hep uzakların yakını oldu.
Yokluğum belki hatırlanır dedim uzak yerlerden. Ama sevilmeyen hatırlanmıyor, gerçekten yitirilmeden. İnsan neler öğreniyor yaşarken. Mesela aşk acısı kalpte oluşuyor ama asıl yarayı ruh alıyor. Yani sonunda her şarkı bitiyor ama hiçbir şarkı ölmüyor.
________________
..

..
imza
Alıntı ile Cevapla