ForumSevgisi.Com

  ForumSevgisi.Com > ForumSevgisi Sosyal Bölüm > ForumSevgisi Aşk - Sevda - Şiir > Ask Hikayeleri


Mektup Mutlu Artık


Mektup Mutlu Artık

ForumSevgisi Aşk - Sevda - Şiir Kategorisinde ve Ask Hikayeleri Forumunda Bulunan Mektup Mutlu Artık Konusunu Görüntülemektesiniz,Konu İçerigi Kısaca ->> Mektup Mutlu Artık Siyah kömürkarası bir şişe serin sularla buluşan. Görünmüyor içindeki beyazlık etrafını saran karanlık duvardan. Bembeyaz kağıda yazılmış ...

Kullanıcı Etiket Listesi

Yeni Konu aç  Cevapla
LinkBack Seçenekler Stil

Okunmamış 21 Temmuz 2015, 23:04   #1
Durumu:
Çevrimdışı
ForumSevgisi - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
none
Üyelik tarihi: 14 Temmuz 2015
Mesajlar: 8.944
Konular: 8563
Beğenilen: 0
Beğendiği: 0
www.forumsevgisi.com
Icon22 Mektup Mutlu Artık

Mektup Mutlu Artık

Siyah kömürkarası bir şişe serin sularla buluşan. Görünmüyor içindeki beyazlık etrafını saran karanlık duvardan. Bembeyaz kağıda yazılmış bir kaç satırla terk edildi sulara. Alelacele yazılmış ve sonuna atılmadan imza sarılmış hoyratça. Sıkıca kapalı ağzı. Kimseler açmasın kimseler okumasın diye. Kimseler hapsedilmiş mutluluğu ortaya çıkarmasın diye. Ve hiç kimse bulamasın diye atıldı dalgaların dövdüğü kayalıklardan denize. Ne olduğunu anlamadı mektup sarsıldı bir süre ve sertçe vurdu suya. Artık yalnızdı. Tek yapabildiği üstündeki kelimelerin harflerin yerini değiştirerek kendisini anlatmaktı. Umuyordu belki biri bulur ve açar şişeyi diye. O nedenle sürekli yeni yeni mektuplar yazıyordu. Evet harflerin kelimelerin cümlelerin yeri değişiyordu ama bir şey kalıyordu değişmeyen; yalnızlığı çaresizliği en önemlisi korkusu kalıyordu. Korkusu….

İçindeki yalnız kalma korkusuyla dolaştı denizlerde mektup. Sürekli insanlar gördü ama kimse eğilip almadı şişeyi. Artık emindi. Yalnızdı bu kocaman dünyada. Çaresiz devam edecekti sürüklenmeye. Herkes kendi derdindeydi ve sularda gezinen bu yalnız şişeyi kimse görmüyordu. Kızıyordu mektup bazen şişeye. Belki siyah değilde başka bir renk olsaydı bakarlardı diye. Siyah karamsardı. Siyah korkutuyordu. Siyah gizemdi. Siyah yalnızlıktı. Mesela pembe olsaydı. Parlak sıcacık tatlı…. Kimse korkmazdı o zaman. Ya da yeşil mavi turuncu…. Ama siyahtı. Dua etmeye başlamıştı artık bu koyu rengi seven biri çıksın diye. İnanmadığı o varlığa kelimelerle oynayarak dua ediyordu mektup. Uzaklaşıyordu kıyıdan yavaşça. Kayboldu insanlar. Kayboldu sesler. Kayboldu renkler. Alıyordu dalga götürüyordu şişeyi derinlere sonsuzluğa. Sürüklüyordu mektubu yalnızlığa daha çok. Karamsarlığa götürüyordu.

Düşünemez oldu mektup. Artık anlatamıyor kendini. Zaten anlatsa da boş değil mi? Kim var ki dünyada onun varlığından haberli. Gidiyor istemsiz. Karşı koymaya çalışsa da boşuna yetmiyor gücü o büyük dalgalara. Savruluyor.. Gittikçe daha mı çok kararıyor şişe yoksa mektubun mu bu kararan dünya? Neşesi gitti mektubun bir ara macera olarak görmeye çalıştığı bu durum artık işkence olmaya başladı. Yok artık düşlediği bir gelecek. Yok umutları. Sürekli gece. Sürekli yağmur fırtına… Sürekli yıldızsız aysız geceler. Güneşin doğacağı günler dağların ardından yükseleceği günler yok. Tan vaktinde kuşların sesi yok. Sabah okuldan yükselen ders zilinin sesi yok. Sokaktan bağırarak geçen simit satan o küçük çocuğun sesi yok. Caddelerde kaldırımlarda otobüslerde hiçbir yerde yok insan sesi. Bir çocuğun gülümsemesi yok. Ne bulutların bembeyaz kümelenişi var ne de rüzgarın alıp götürmesi bulutları. Bütün güzellikler kayboldu mektup için. Artık karanlık var.

Vardı karanlık. Taki o tombul el uzanıp şişeyi alana kadar. Ne olduğunu anlamadı mektup. Her zaman ki gibi geceydi karanlıktı ama yıldız vardı gökyüzünde. Ay parlıyordu. Sevindi mektup. Şaşırdı. Kelimeler dolandı birbirine. Kuramaz oldu cümle. Çekiyordu o tombul el sudan şişeyi. Aldı karanlıktan soğuktan. Çıkardı yalnızlıktan. Açtı şişenin ağzını o tombul el. Mektup gördü kendisini bulanı bakıyordu merakla. Ve o da bakıyordu merakla içeriye. Mektup hemen toparlandı ve anlattı kendisini kelimelerin yerini değiştirerek. Neydi o birden? Ters döndü mektup ve yavaş yavaş o el dışarı çekmeye başladı kendisini.Gecenin ışığı değiyordu üstüne.Şişenin bir kenara atıldığını gördü.Mutluydu o karanlıktan kurtulduğuna.Tamamen dışardaydı. Yıldızlara bakamadı. Heyecanlandı nedensiz. O el açtı kendisini ve okumaya başladı. Mektup utanıyordu bir yandan. Ama yapamıyordu bir şey. O okurken kendisini nasıl saklanabilirdi ki. O okudukça satırları gülümsüyordu üzülüyordu da bir yandan. Okudu elleri titreyerek. Okudu gözleri dolarak. Mektup izliyordu kendisini okuyanı. O iyi birine benziyordu. Bakışları sıcacıktı. Gülüşü mektubun içini ısıttı. O tombul el katladı mektubu ve kalbinin üstüne koydu. Sonra oturdu bir yere. Mektup dinliyordu Onu. Hissediyordu sıcaklığını duyuyordu kalbinin atışını. Ve mektup yalnız değildi artık. Kendisini bulan biri vardı. Geleceği oydu artık. Umutlarıneşesimutluluğu… her şeyi oydu. Nedendir çok sevdi o tombul eli. Yaşamaya karar verdi Onun için. Mektup mutlu artık olmadığı kadar..
Alıntı ile Cevapla
Yeni Konu aç  Cevapla

Etiketler
artik, mektup, mutlu

Seçenekler
Stil


Saat: 20:19

Forum Yasal Uyarı
vBulletin® ile Oluşturuldu
Copyright © 2016 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.

ForumSevgisi.Com Her Hakkı Saklıdır
Tema Tasarım:
Kronik Depresif


Sitemiz bir 'paylaşım' sitesidir. Bu yüzden sitemize kayıt olan herkes kontrol edilmeksizin mesaj/konu/resim paylaşabiliyorlar. Bu sebepten ötürü, sitemizdeki mesaj ya da konulardan doğabilecek yasal sorumluluklar o yazıyı paylaşan kullanıcıya aittir ve iletişim adresine mail atıldığı taktirde mesaj ya da konu en fazla 48 saat içerisinde silinecektir.

ankara escort, izmir escort ankara escort, ankara escort bayan, eryaman escort, bursa escort pendik escort, antalya escort,