ForumSevgisi.Com

  ForumSevgisi.Com > ForumSevgisi Din Ve Maneviyat > Dini Hikayeler

Dini Hikayeler Dini Hikayelerimiz


İnsan; İbret Alan Varlık

Dini Hikayelerimiz


İnsan; İbret Alan Varlık

ForumSevgisi Din Ve Maneviyat Kategorisinde ve Dini Hikayeler Forumunda Bulunan İnsan; İbret Alan Varlık Konusunu Görüntülemektesiniz,Konu İçerigi Kısaca ->> İnsan; İbret Alan Varlık Acaba insan olarak bizler hangi vasfımızla övünebilir ve diğer varlıklardan üstün olduğumuzu iddia edebiliriz? Konuşmak gülmek ...

Kullanıcı Etiket Listesi

Yeni Konu aç  Cevapla
LinkBack Seçenekler Stil

Okunmamış 15 Ağustos 2015, 16:00   #1
Durumu:
Çevrimdışı
ForumSevgisi - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
none
Üyelik tarihi: 14 Temmuz 2015
Mesajlar: 8.944
Konular: 8563
Beğenilen: 0
Beğendiği: 0
www.forumsevgisi.com
Standart İnsan; İbret Alan Varlık

İnsan; İbret Alan Varlık

Acaba insan olarak bizler hangi vasfımızla övünebilir ve diğer varlıklardan üstün olduğumuzu iddia edebiliriz? Konuşmak gülmek eğlenmek tabiata hakim olmak veya iki ayak üzerinde yürümekle mi? Evet bunlar insanoğluna has özellikler ama insan olmanın üstünlük ve şerefi bunlarda değil. Üstünlük ve şeref düşünüp ibret almada ve ebedî hayat için hazırlanmada...

Şu uçsuz bucaksız kainat ve içindeki sayısız varlık boş yere oyun ve eğlence için yaratılmış olabilir mi? Gerçekten de üzerine basıp geçtiğimiz ufacık bir böceğin bile bir varoluş sebebi olduğunu bir görev için yeryüzünde bulunduğunu bugünkü bilim de teyit ediyor. O halde insanın da var oluş gayesinin yanı sıra bir varlık tanımı olmalı.
Bu tanımı en doğru ve en iyi şekilde onu yaratanın yapacağı açık. Peki Allahu Tealâ insanı diğer varlıklar arasında nasıl tanımlıyor? İnsan kimdir insanlık nedir?

“Gözleri Vardır Görmezler”
Yüce Yaratıcı insanı düşünüp ibret alan varlıkların hakikatını olayların iç yüzünü okuyan Kur'an ve kainat diliyle yapılan ilâhî çağrıyı duyan akıllı varlık olarak tanıtıyor. Bunlar bulunmayınca insanlıktan bahsedilmeyeceğini belirtiyor. Cenab-ı Hakk'ın kınadığı şu gruba girmekten korkmalıyız:
"Onların kalbleri vardır onlarla gerçeği anlamazlar. Gözleri vardır hakikatı görmezler. Kulakları vardır hak çağrıyı duymazlar. İşte bu kimseler hayvanlar gibidir; hatta onlardan daha da şaşkındır. Onlar gerçekten gafil kimselerdir." (A'raf/179)
Gaflet kalbin günahla kirlenmesi ile oluşan manevî körlüktür. Gafil gördüklerinden ve işittiklerinden bir şey anlamayan kimsedir. Asıl körlük baş gözünün varlıkları görmeyişi değil kalbin niçin var olduğunu farketmeyişidir.
Şu halde insanı hayvanlardan ayıran en önemli özellik düşünüp ibret almasıdır.

İbret İçin Diri Kalp Gerek
Düşünmek aklın ibret almak kalbin işidir. Doğru düşünemeyenin aklı ibret alamayanın kalbi hastadır. Manevî kalp hastalığının tek sebebi ise imansızlık ve isyandır. Allah Rasulü (A.S.) kalbin nasıl hasta olduğunu ve manen ne şekilde köreldiğini şöyle belirtir:
"Kul bir günah işlediği zaman kalbine siyah bir nokta konur. Eğer kul günahtan vazgeçer istiğfar ve tevbe ederse kalbi temizlenir parlar. Eğer günah işlemeye devam ederse günahlar kalbini tamamen sarar. Bu durum ayette belirtilen (Mutaffifin/14) kalbin örtülmesidir." (Tirmizî Nesaî Ahmed)
Kur'an ve kainattan ibret almak için kalbin diri gönlün uyanık aklın nurlu olması gerekir. Kalbi manen ölü kimseye Peygamber seslense duymaz Cebrail davet etse uymaz. Tıpkı Ebu Cehil ve benzerleri gibi...
Bugünkü insanlar belki çok şeyi düşünüyorlar fakat bir şeyi çok az gündeme alıyor veya hiç düşünmüyorlar: Neyi nasıl niçin düşüneceğini düşünmek...
Eğer bize verilen akıl ve kalp cevherini nefsimizin meyline göre değil de onları bize bahşeden Rabbimiz’in muradına göre kullanabilseydik yani tefekkür edebilseydik gerçek iman ve irfan sahibi olurduk. Cehaletimiz giderdi gafletten kurtulurduk. Bir müminin olması gerektiği gibi dengeli olur kimseye haksızlık etmezdik. Fani olan ile baki olanı tanırdık. Dünyada bir yolcu olduğumuzu anlardık. Kendimizi tanır haddimizi bilirdik. Kibirle hasetle yanmaz başkalarını Allah için sevmesini bilirdik; sevgi cennetine girerdik.
Eğer düşünüp ibret alsaydık gerçekleri anlardık. İbret alamadığımız için gönlümüz öldü gözlerimiz kurudu. Gülmemiz gereksiz susmamız hikmetsiz konuşmamız sebepsiz oldu. İnsan olmanın tadına varamadık. Çünkü biz hep midemizi dert edindik biraz olsun kalbimize dönüp bakmadık.
Artık ne için var edildiysek o gaye için Yaratıcımız bizi nasıl tanımladıysa o tanıma uygun olabilmek için tefekkür etmemiz düşünüp ibret almamız gerekiyor. Hem kendimizde bulunan enfüsî ibretleri hem de zerre zerre bütün kainatı dolduran afakî ibretleri görmemiz gerekiyor. Bunu da yapmazsak adımız insan olsa bile ne fark eder ki?
Alıntı ile Cevapla
Yeni Konu aç  Cevapla

Etiketler
alan, ibret, insan, varlik

Seçenekler
Stil


Saat: 03:39

Forum Yasal Uyarı
vBulletin® ile Oluşturuldu
Copyright © 2016 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.

ForumSevgisi.Com Her Hakkı Saklıdır
Tema Tasarım:
Kronik Depresif


Sitemiz bir 'paylaşım' sitesidir. Bu yüzden sitemize kayıt olan herkes kontrol edilmeksizin mesaj/konu/resim paylaşabiliyorlar. Bu sebepten ötürü, sitemizdeki mesaj ya da konulardan doğabilecek yasal sorumluluklar o yazıyı paylaşan kullanıcıya aittir ve iletişim adresine mail atıldığı taktirde mesaj ya da konu en fazla 48 saat içerisinde silinecektir.

ankara escort, izmir escort ankara escort, ankara escort bayan, eryaman escort, bursa escort pendik escort, antalya escort,