ForumSevgisi.Com

  ForumSevgisi.Com > ForumSevgisi Din Ve Maneviyat > İslamiyet > Peygamber Efendimiz (S.A.V)


O bir nurdu , varlik o'nunla aydinlandi. Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.)


O bir nurdu , varlik o'nunla aydinlandi. Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.)

İslamiyet Kategorisinde ve Peygamber Efendimiz (S.A.V) Forumunda Bulunan O bir nurdu , varlik o'nunla aydinlandi. Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) Konusunu Görüntülemektesiniz,Konu İçerigi Kısaca ->> O bir nurdu , varlik o'nunla aydinlandi. Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) Allah Resulü Hz. Muhammed (s.a.v.) suretçe insanların en güzeli ...

Kullanıcı Etiket Listesi

Yeni Konu aç  Cevapla
LinkBack Seçenekler Stil

Okunmamış 17 Ağustos 2015, 11:29   #1
Durumu:
Çevrimdışı
ForumSevgisi - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
none
Üyelik tarihi: 14 Temmuz 2015
Mesajlar: 8.944
Konular: 8563
Beğenilen: 0
Beğendiği: 0
www.forumsevgisi.com
Standart O bir nurdu , varlik o'nunla aydinlandi. Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.)

O bir nurdu , varlik o'nunla aydinlandi. Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.)

Allah Resulü Hz. Muhammed (s.a.v.) suretçe insanların en güzeli olduğu gibi siretçe de en mükemmeli idi. Bütün güzel sıfatlar O’nun üzerinde temayüz etmişti. Yerdekiler O’na çok övülmüş (Muhammed) göktekiler O’na en çok övülen (Ahmed) dediler. O; nurdu seçilmişti en güzeldi övülmüştü mütevekkildi şefkatliydi elçiydi adildi cesurdu rahmetti bereketti azizdi. O Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) idi.



O nurdu

O bir çekirdekti. Her şeyden önce O yaratıldı. Kâinat O’nun üzerine yeşerdi.
Âlemler O nurla var oldu; küre küre sema sema...
Kâinat O nurdan açıldı; dal dal yaprak yaprak çiçek çiçek…
Önce Âdem’in alnında parladı. Sonra pak alınlarda ışıldadı; asır asır devir devir…
Ta geldi Saadet Asrı’na dayandı. İnsanlık emanet aldığı nuru sahibine teslim etmeye hazırlandı. Âlem o Kutlu Doğum şölenine uyandı.
Abdullah’ın alnında son kez misafir olan nur Amine’nin cemalinde cilveleşti... Melekler bile O nura hayrandı.
Sonunda nur sedefini buldu libasını kuşandı. Münevver bir meyveye dönüştü.
Çekirdekle meyve “iptida ile intiha birleşti.” Muhabbet Muhammed’i doğurdu.
“Doğdu o saatte ol Sultan-ı Din
Nura gark oldu semavat ü zemin”
…Ve “Sen olmasaydın” sırrı tahakkuk etti.

O seçilmişti

Önce varlıklardan canlılar süzüldü. Bitkilerden hayvanlar ayıklandı. Hayvanlardan insanlar elendi. İnsanlardan veliler sağıldı velilerden peygamberler…
Peygamberlerden ise yalnız ve yalnız bir O seçildi ve bu yüzden adına seçilmiş dendi. Âlemin en eşrefi varlığın en kerimi her şeyden en üstünü Mustafa oldu…

O en güzeldi
Yüzü dolunay gibiydi. Girdiği yere ışık ve nur saçardı. Gözler ve gönüller aydın olurdu.
Medine kızları “Talea’l-bedru” ile afakı çınlatırken Yahudi âlim Abdullah ibni Selam ötelerden koşup geldi. Kalabalık arasını yararak o cemale ulaştı. Gözleri nur yüzüyle buluşunca hemen hükmü bastı:
“Vallahi bu yüzde yalan olmaz!”
O’nun güzelliğini Hz. Aişe anlatırken “Yusuf’u çekiştiren ve parmaklarını doğrayan kadınlar eğer benim Efendim’in güzelliğini görmüş olsalardı ellerindeki bıçakları göğüslerine saplarlardı!” demişti.
Evet O güzeller güzeliydi…
Ebu Hureyre anlatıyor:
“Ben ondan daha güzelini görmedim. Sanki güneş mübarek yüzlerinde yürürdü. Ondan daha hızlı yürüyeni de görmedim. Sanki yeryüzü ayağının altında dürülürdü. Beraber yürürken kendimizi zorlardık ama o hiç zorlanmazdı.”

O övülmüştü
Yerdekiler O’na çok övülmüş (Muhammed) göktekiler O’na en çok övülen (Ahmed) dediler. Ve bu yüzden şair onun için
“Sen Ahmed-i Mahmud-u Muhammed’sin Efendim
Hak’tan bize bir ihsan-ı müeyyedsin Efendim” dedi.

O mütevekkildi
En korkulu anlarda bile sarsılmazdı. Düşmanların ayak sesleri duyulduğu anda mağarada ikinin ikincisi korku ve endişe ile sarsılırken O “Korkma üzülme! Muhakkak ki Allah bizimle beraberdir” dedi.
O yüksek bir tevekkülle yalnız Allah’a dayanırdı…

O şefkatliydi
Savaş bitmiş esirler alınmış ganimet dağıtılmaktaydı. Bir kenarda kutlu ashabıyla oturmuş hemdem oluyordu. Esirler arasında telaşla öteye beriye giderek kaybettiği yavrusunu arayan bulunca da bağrına basan bir anne gördü. Mübarek gözleri doldu ve:
“Biliyor musunuz Allah kullarına şu annenin evladına olan şefkatinden daha şefkatlidir!” buyurdu.

O elçiydi
Arz üstünde durup Arş-ı Ala’ya el kaldırıp Mavera’dan aldığı ilahi emirlerle beka yollarını saadet-i ebediyenin nuranî âlemlerini insanlığın önüne açan bir elçiydi o…
“Ey insan kendini oku âlemi oku kâinatı oku. Bu işlerde bu oluşlarda bir iş var. Abes olma abes yapma! Sonsuz saadetlere namzet olduğunu bil ayıl” diye uyaran bir elçi…

O adildi
En çok sevdiği biricik kızı Fatıma’ydı. O gelince ayağa kalkar alnından öper yanına oturturdu.
Bir gün eşraf kendinden hırsızlık yapan Fatıma isimli bir kadının affını istediler. Cemalinde celal parladı ve “Vallahi kızım Fatıma aynı suçu işlese yine aynı cezayı veririm” buyurdu. Çünkü O şefkati adaletine engel olmayan bir adildi.

O cesurdu
Bir gece Medine dışından düşman saldırısını andıran sesler işitildi. Cesur atlılar hemen o tarafa gittiler. Karanlık perdesinden kendilerine doğru birinin geldiğini sezdiler. Yaklaştıkça baktılar ki O… Ebu Talha’nın çıplak atı üzerinde kılıcı omzuna asılı halde tebessümünden güller açıyor “Korkulacak bir şey yok!’ diyordu.
Kudsi şecaati gereği herkesten önce gitmiş bakmış ve dönmüştü.

O rahmet timsaliydi
Medine kavruluyordu. Yedi aydır yere tek damla düşmemişti. Sahabe bitkindi. Bir cuma günü destursuz bir bedevi mescidin kapısında durup minber üstündeki Peygamber’e içinden geldiğince seslendi:
“Ya Resulallah yandık kavrulduk. Rabb’ine dua et de rahmet göndersin.”
Mübarek ellerini kaldırdı. Hurma liflerinden örülü mescidin damı arasından sema görülüyordu. Bulutlar uçuşmaya başladı.
Ve rahmet damla damla inmeye başladı. O kadar ki O daha minberden inerken yağmur damlaları sakallarından aşağı süzülüyordu.
Yağmur bir gün beş gün tam gelecek cumaya kadar hiç dinmedi... Her yer sele gitti. Yollar kapandı.
Yine aynı sahne ve yine o kalbi dilinde bedevi:
“Ya Resulallah dua et de kesilsin boğulayazdık!”
Mübarek eller yine havada:
“Ey Rabbim üzerimize değil civarımıza yağdır!”
Sahabenin gözü yine hurma dalları arasından semaya dikildi. Bulutlar bu defa gökte kaçışmaya başladılar. Mescitten çıktıklarında Medine üzerinde güneşin tepsi gibi parıl parıl parladığını gördüler…
O rahmetti rahmet peygamberiydi.

O bereket vesilesiydi
Hendek Savaşı sırasında Hz. Cabir Efendimiz’in (s.a.v.) acıktığını hissetti. Eve koştu:
“Hanım bir şeyler yap Resulullah çok aç!”
“Tamam ama sakın çok adam çağırıp beni mahcup etme!”
Bir koyun kestiler biraz da arpa ekmeği yapıldı. Cabir gidip Efendimiz’in (s.a.v.) kulağına eğildi bir kaç arkadaşıyla birlikte kendisini yemeğe davet etti. Fakat o Hendek halkına:
“Cabir yemek yapmış hepinizi davet ediyor!” diye ilan etti.
Koca ordu Resulullah’ın arkasında Cabir’in evine doğru hareket etti. Kalabalığı gören Cabir’in hanımı ellerini dizlerine vurarak “Ben şimdi ne yapacağım?” diye telaşlandı. Cabir’e “Sana dememiş miydim?” diye çıkıştı.
Efendimiz ekmeğin ve yemeğin başına geçti bereketle dua etti. O bin kişi yiyip kalktıktan sonra tencerelerinde yemek kaynıyor artan hamurdan geriye daha yapılacak ekmek kalıyordu.
O gayb hazinelerinin sahibi yanında duası makbul ve berekete mazhardı.

O azizdi
İnsanlar arasından çıkarılmış bir peygamberdi. Adı alçak demek olan dünyada insanlar arasında yürüyordu. Ama o aslında Arş’ta yürümeye layıktı. Yerde olması onun izzetine halel vermiyordu. O insanlığın elinden tutup onları Arş’ın gölgesine cennete çıkarmak için yerde yürüyen bir azizdi…
İbn-i Mersed anlatıyor:
“Bir gün huzuruna girmiştim. Bir hasır üzerinde uyumuş ve hasır vücudunda iz yapmıştı.
’Efendim bir yatak temin etsek hasırın üzerine sersek‘ dedim. Buyurdu ki:
’Benimle dünya arasındaki bağ nedir ki? Dünya ile benim misalim bir ağaç altında gölgelenip sonra da terk edip giden bir yolcu gibidir.’”
Evet O bu dünyada aziz bir yolcu idi. İnsanlığa hep ebediyet yolunu işaretleyen Aziz bir misafirdi…
O Hazreti Muhammed Mustafa (s.a.v.) idi.
Rabbim bizleri bu dünya misafirhanesinde onun sünnetine ittibada muvaffak ve ukbada şefaatlerine nail eylesin. (Âmin)


Allah Resulü (s.a.v.) ne istiyor?
Acaba bütün efazıl-ı beni Âdem’i arkasına alıp arz üstünde durup Arş-ı Azam’a müteveccihen el kaldırıp dua eden şu şeref-i nev-i insan ve ferid-i kevn ü zaman ve bihakkın fahr-ı kâinat ne istiyor?
Bak dinle: Saadet-i ebediye istiyor beka istiyor lika istiyor cennet istiyor. Hem meraya-yı mevcudatta ahkâmını ve cemallerini gösteren bütün Esmâ-i Kudsiye-i İlahiye ile beraber istiyor. Hatta eğer rahmet inayet hikmet adalet gibi hesapsız o matlubun esbab-ı mucibesi olmasa idi; şu Zat’ın tek duası baharımızın icadı kadar kudretine hafif gelen şu cennetin binasına sebebiyet verecekti.

Evet nasıl ki O’nun risaleti şu dar-ı imtihanın açılmasına sebebiyet verdi. Öyle de O’nun ubudiyeti dahi öteki darın açılmasına sebeptir.
Alıntı ile Cevapla
Yeni Konu aç  Cevapla

Etiketler
aydinlandi, bir, muhammed, mustafa, nurdu, onunla, sav, varlik

Seçenekler
Stil


Saat: 09:09

Forum Yasal Uyarı
vBulletin® ile Oluşturuldu
Copyright © 2016 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.

ForumSevgisi.Com Her Hakkı Saklıdır
Tema Tasarım:
Kronik Depresif


Sitemiz bir 'paylaşım' sitesidir. Bu yüzden sitemize kayıt olan herkes kontrol edilmeksizin mesaj/konu/resim paylaşabiliyorlar. Bu sebepten ötürü, sitemizdeki mesaj ya da konulardan doğabilecek yasal sorumluluklar o yazıyı paylaşan kullanıcıya aittir ve iletişim adresine mail atıldığı taktirde mesaj ya da konu en fazla 48 saat içerisinde silinecektir.

ankara escort, izmir escort ankara escort, ankara escort bayan, eryaman escort, bursa escort pendik escort, antalya escort,