ForumSevgisi.Com

  ForumSevgisi.Com > ForumSevgisi Webmaster Bölümü > Webmaster Genel

Webmaster Genel Webmasterlıkla ilgili Her şeyin Paylaşıldığı Bölüm.


Dev-java 7

Webmasterlıkla ilgili Her şeyin Paylaşıldığı Bölüm.


Dev-java 7

ForumSevgisi Webmaster Bölümü Kategorisinde ve Webmaster Genel Forumunda Bulunan Dev-java 7 Konusunu Görüntülemektesiniz,Konu İçerigi Kısaca ->> Dev-java 7 1.11. Temel Tipler Java programlama dilinde bulunan özel bir grup daha vardır. Bu gruba temel (primitive) tipler denir; ...

Kullanıcı Etiket Listesi

Yeni Konu aç  Cevapla
LinkBack Seçenekler Stil

Okunmamış 20 Mart 2015, 22:28   #1
Durumu:
Çevrimdışı
IDurDurBeni
Düşmanlara inat Mücadeleye devam...
IDurDurBeni - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Arastirmaci
Üyelik tarihi: 12 Mart 2015
Mesajlar: 164
Konular: 95
Beğenilen: 49
Beğendiği: 64
www.forumsevgisi.com
Standart Dev-java 7

Dev-java 7

1.11. Temel Tipler
Java programlama dilinde bulunan özel bir grup daha vardır. Bu gruba temel (primitive) tipler denir; bunlara uygulama yazılırken çoğu yerde gereksinim duyulur. Bu nedenle bu temel tipleri heap alanındanewanahtar sözcüğüyle oluşturmak pek de avantajlı olmamaktadır. Bunun yerine bu temel tiplerin yığında (stack) saklanması çok iyi başarım (performans) vermektedir. Yalnız buradaki espri her temel değişkenin bir referans olmamasıdır; yani, temel tipler değerlerini kendi üzerlerinde taşırlar. Tablo-1.2’de Java’nın temel tüpleri listelenmiştir: ()
Tablo-1.2. JAVA programlama dilinin temel tipleri
Temel tip
Boyut
Minimum
Maximum
Sarmalıyıcı sınıf
boolean
—
—
—
Boolean
char
16- bit
Unicode 0
Unicode 216- 1
Character
byte
8- bit
-128
+127
Byte
short
16- bit
-2 15
+2 15—1
Short
int
32- bit
-2 31
+2 31—1
Integer
long
64- bit
-2 63
+2 63—1
Long
float
32- bit
IEEE754
IEEE754
Float
double
64- bit
IEEE754
IEEE754
Double
****
—
—
—
****
Bu temel tiplerin birer adet sarmalayıcı (wrapper) sınıfı bulunur. Örneğin, temel int tipinin sarmalayıcısı Integer sınıfıdır; benzer şekilde double tipinin sarmalayıcısı Double sınıfıdır. Temel tipler ile sarmalayıcıları sınıfları arasındaki farklar ilerleyen bölümlerde ele alınacaktır. ()
Gösterim-1.4:
int i = 5; // temel tip
Gösterim-1.5:
Integer in = new Integer(5); // sarmalayıcı sınıf
1.12. Geçerlilik Alanı (Scope)
Her programlama dilinde değişkenlerin geçerlilik alanı kavramı bulunur. Java ile C ve C++ dillerindeki değişkenlerin geçerlilik alanlarının nasıl olduğunu görüp bir karşılaştırma yapalım: ()
Gösterim-1.6:
{
int a = 12; /* sadece a mevcut*/
{
int b = 96; /* a ve b mevcut */
}
/* sadece a mevcut */
/* b geçerlilik alanının dışına çıktı */
}
İlk önce, Java programlama dili içerisindeki geçerlilik kavramının nasıl olduğunu inceleyelim. Yukarıdaki gösterimde 2 değişkeninin geçerlilik alanları incelenmektedir. Temel int tipinde olan a değişkeninin geçerlilik alanı kendisinden daha iç tarafta olan alanlar da bile geçerlidir; ancak, aynı tipte olan b değişkeni incelenirse, kendisinden daha dış tarafta olan alanlarda geçerli olmadığı görülür... Şimdi aşağıdaki gösterimi inceleyelim, bu ifade C ve C++ için doğru ama Java programlama dili için yanlış olur. ()
Gösterim-1.7: ()

{ // dış alan
int a = 12;
{ // iç alan
int a = 96; /* java için yanlış, C ve C++ doğru*/
} // iç alanın sonu
} //dış alanın sonu

1.13. Nesnelerin Geçerlilik Alanları
Java programlama dilinde nesnelerin ömürleri, temel tiplere göre daha farklıdır. ()
Gösterim-1.8: ()

if (true){
String s = new String("Selamlar");
} /* geçerlilik alanının sonu*/

Yukarıdaki gösterimde if koşuluna kesinlikle girilecektir.; girildiği anda String nesnesi heap alanında oluşturulacaktır. Bu yeni oluşturulan String nesnesi,String tipindeki s referansı (değişken) ile denetlenmektedir. Peki if koşulundan çıkıldığında ne olacaktır? Geçerlilik alanı sona erdiğinden sreferansı artık kullanılamayacak hale gelecektir; ancak, ya heap’deki String nesnesi ne olacaktır? Yanıt basittir! Çöp “toplayıcı” devreye girdiği an heap alanındaki bu erişilemez ve çöp haline gelmiş olan String nesnesini bellekten silecektir. Bu durum C++ dilinde büyük bir sorundur: Çünkü, C++’da oluşturulan her nesneyi yok etme sorumluluğu yine kodu yazan kişiye aittir; herhangi bir nesneyi yok etmeyi unutursa bellek kaçakları (memory leak) başlayacaktır... ()
1.14. Yeni Sınıf Oluşturma
Java programlama dilinde kendimize özgü bir sınıf nasıl oluşturabiliriz? Sorusuna yanıt olarak aşağıdaki gösterimi örnek verebiliriz. Aşağıda oluşturulan sınıfın hiç bir fonksiyonu yoktur ama ilerleyen safhalarda bu sınıfımızı geliştireceğiz. ()
Gösterim-1.9: ()

public class YeniBirSinif {
// gerekli tanimlar...
}

1.15. Alanlar ve Yordamlar
Bir sınıf (class) tanımladığı zaman bu sınıfın iki şey tanımlanabilir: ()
Œ Global Alanlar yani global değişkenler: temel (primitive) bir tip veya bir başka sınıf tipinde olabilirler. ()
Gösterim-1.10: ()

public class YeniBirSinif {
public int i;
public float f;
public boolean b;
}

Global değişkenlere başlangıç değeri verilmek isteniyorsa,
Gösterim-1.11: ()

public class YeniBirSinif {
public int i = 5;
public float f = 3.23;
public boolean b = true;
}

Global değişkenler kullanılmadan önce başlangıç değerlerini almış (initialize) olmaları gerekir. Peki, Gösterim-1.11'de biz herhangi bir ilk değer verme işlemi yapmadık ve Java bu konuda bize kızmadı; neden? ()

Tablo-1.3. Java temel tiplerin başlangıç değerleri ()
Temel Tip
Varsayılan (Default) Değer
Boolean
false
Char
‘\u0000’ (null)
Byte
(byte)0
Short
(short)0
İnt
0
Long
0L
Double
0.0d
Float
0.0f
(Not: Sınıf tipindeki referanslara o tipteki nesne bağlanmamış ise değeri null'dır )

Bu sorunun yanıtı yarıda verilen tabloda yatıyor. Eğer bir global değişkene ilk değeri verilmezse, Gösterim-1.11'de yapıldığı gibi, Java bunlara kendi varsayılan (default) değerlerini verir. ()
YeniBirSinifsınıfına gelince, bu sınıf içerisinde hala işe yarar bir şeyler yok gibi, sadece 3 adet global değişken tanımlanmıştı... Şimdi bu YeniBirSinif sınıfına ait bir nesne oluşturulsun: ()
Gösterim-1.12: ()

YeniBirSinif ybs = new YeniBirSinif();

ybs ismini verdiğimiz referansımız, heap alanındaki YeniBirSinif nesnesine bağlı bulunmaktadır. Eğer biz heap alanındaki bu YeniBirSinif nesnesiyle temas kurulması istenirse ybs referansı kullanılması gerekir. ()
Nesne alanlarına ulaşılması için “.” (nokta) kullanılır. (Not: Ulaşmak isteğimiz alan private ise o zaman o alana dışarıdan ulaşmanın hiçbir yolu yoktur, public, friendly, protected, private ilerideki konularda detaylı bir şekilde anlatılmaktadır) ()

Gösterim-1.13: ()

ybs.i;
ybs.f;
ybs.b;

Eğer nesnenin alanlarındaki değerler değiştirilmek isteniyorsa,
Gösterim-1.14: ()

ybs.i = 5;
ybs.f = 5.3f;
ybs.b = false;

Sınıflarımıza ait global değişkenlerin tipi temel ise, bu değişkenlere nasıl değer atanacağını ve nasıl değerlerinin alınacağını öğrenmiş olduk... Peki sınıflara ait global değişkenlerin tipleri başka bir sınıf tipinde ise olayların akışı nasıl olacaktır? ()
Örnek: YeniBirSinif.java ()

class YeniBirSinif {
public int i;
public float f;
public boolean b;
public String aciklama = new String("nesnemizin aciklamasi");
}

Örnekte verilen YeniBirSinif sınıfının içerisinde temel tipteki global değişkenlerin dışında, başka sınıf tipinde olan aciklama değişkeni yer almaktadır. Temel tiplerle sınıf tipindeki değişkenlerin arasındaki fark, aşağıda verilen şekil üzerinden incelenirse, ()

Şekil-1.7. Sınıf Tipindeki değişken
Şekildeki main()yordamı Java uygulamaları için başlama noktasıdır. YeniBirSinif sınıfına ait bir nesne oluştururken görüyoruz ki aciklama global değişkenine bağlı olan String nesnesi de heap bölgesinde yerini alıyor; yani, heap bölgesinde 2 adet nesne oluşmuş oluyor. Biri YeniBirSinif sınıfına, diğeri ise String sınıfına ait nesnelerdir. ()
 Yordamlar: Nesnelerin işe yarar hareketler yapmasına olanak veren kısımlar diye bir giriş yapılırsa sanırım yanlış olmaz. Aşağıdaki gösterimde bir yordamın iskeletini incelenmektedir. ()
Gösterim-1.15: ()
DönüşTipi yordamınİsmi( /* parametre listesi */ ) {
/* Yordam gövdesi */
}
Yukarıdaki yordam iskeletinde tanımlanmış olan kısımlar birer birer açıklanırsa:
§ dönüşTipi = Bir yordam ya değer döndürür ya da döndürmez. Bu değer bir temel tip veya bir nesneye bağlı referans olabilir. Hatırlarsanız nesneler heap alanında bulunurlardı ve bu nesnelerin yerleri sabittir. Bu yüzden yordam içerisinden döndürüleceği iddia edilen değer, eğer bir sınıf tipinde ise (örneğin String) döndürülecek olan, bu sınıf tipindeki nesnenin kendisi değil, bu nesneye bağlı bir referans olacaktır. Eğer bir yordam hiçbir şey döndürmüyorsa **** sözcüğünü yordamın başına yerleştirilmesi gerekir. ()
§ yordamınİsmi = Java’nın kendisine ait olan anahtar sözcükleri (if, else, import, class, return vs gibi) ve Türkçe karakter içermeyen herhangi bir isim kullanılabilir; ancak, yordamlar bir eylem içerdikleri için yordam isimlerinin de bir eylemi belirtmesi önerilir. Örneğin, Sirala(), enBuyuguBul(), sqlCalistir() gibi; burada dikkat edilirse, yordam isimlerinin ilk harfleri küçük sonra gelen ek sözcüğün ilk harfi ise büyüktür. Bu ismin anlamını daha kolay görmek içindir. ()
§ parametre listesi = Yordam içerisinde işlemler yapabilmek için gerekli olan parametrelerdir. Bu parametreler temel tipte veya sınıf tipinde olabilirler. ()
§ yordam gövdesi = Bu kısım kodu yazan kişinin hayal gücüne bağlı olarak değişmektedir. ()
Bu kadar açıklamadan sonra gerçek bir yordam örneği verebilirse,
Gösterim-1.16: ()

int uzunlukDondur(String kelime) {
return kelime.length();
} // yordamın sonu

uzunlukDondur() yordamı String tipinde parametre alıyor ve String nesnesinin uzunluğunu geri döndürüyor. Yordamımızın geri döndürdüğü değer temel int tipindedir. Herhangi bir değer geri döndürülebilmesi için return anahtar kelimesi kullanılır. ()
Gösterim-1.17: ()

String elmaHesapla( int elmasayisi) {
return new String(" toplam elma sayisi = " + elmasayisi*18);
}

Gösterim-1.17’de verilen elmaHesapla() yordamı tamsayı tipinde parametre alıyor; sonra yeni bir String nesnesi oluşturup bu nesnenin bağlı bir referansı geri döndürüyor. Buradaki ilginç olabilecek olan unsur int olan bir değişkeni 18 ile çarpılıp sonradan + operatörü ile String bir ifadenin sonuna eklenmiş olmasıdır. Diğer dillerde bu işlem için çevirici bir fonksiyona gerek duyulurdu... Örneğin Delphi programlama dilindeki bu işlem için intToStr() fonksiyonunu çok kere kullandığımı hatırlarım; ancak, Java dilinde String bir ifadeden sonra gelen herhangi bir tipteki değişken otomatik olarak String nesnesine dönüştürülür. ()
" toplam elma sayisi = "String bir ifadedir ve bundan sonra gelen her türlü tip otomatik olarak String tipine dönüştürülürler. Eğer Java’nın yardım metinlerinden (Oracle Technology Network for Java Developers), Object sınıfına ait bilgilere bakılırsa, her nesnenin hali hazırda bir toString() yordamının olduğu görülür. Eğer bir nesne otomatik veya değil String nesnesine dönüştürülmek istenirse bu nesnenin toString() yordamı çağrılır. Bu konu ilerleyen konularda ayrıntılı olarak ele alınacaktır. ()
Gösterim-1.18: ()

**** hesapla(String kelime, int kdv ) {
int sondeger = 0;
int kelimeboyut = 0;
int toplamboyut; // Hatali !!!!!
toplamboyut++;
sondeger = kelimeboyut + kdv;
}
hesapla() yordamı iki adet parametre almaktadır ve geriye hiçbir şey döndürmeyeceğini **** anahtar kelimesi belirtmektedir. Bu örnekte dikkat edilmesi gereken ikinci unsur ise yordamların içerisinde tanımlanan yerel değişkenlerine başlangıç değerlerinin kesinlikle programcı tarafından belirtilmesi gerekliliğidir. ()
Sınıflara (Class) ait global değişkenlere başlangıcı değerleri verilmediği zaman bu değişkenlere varsayılan değerleri verilir (bkz. Tablo-1.3); ancak, yordam içerisinde tanımlanan yerel değişkenler için aynı durum söz konusu değildir. Bu nedenle toplamboyut değişkeninin tanımlanma şekli yanlıştır. ()
Gösterim-1.19: ()

**** uniteKontrol(int deger) {
if (deger == 1 ) { // eğer değer 1'e eşitse yordamı terk et
return;
}else {
// gerekli işlemler
}
}

Bu yordam örneğindeki anafikir **** ile return anahtar kelimelerinin aynı yordam içinde kullanılmasını göstermektir. if-else kontrol yapısı henüz görülmedi; ancak, bu örnek için kullanılmaları gerekliydi... Buradaki return parametresi yordamın acilen terk edilmesi gerektiğini belirtir. Yani return anahtar kelimesi tek başına kullanıldığında ilgili yordamın içerisinden çıkılır. ()
1.16. İlk Java Programımız
Örnek: Merhaba.java ()

public class Merhaba {
public static **** main(String args[]) {
System.out.println("Merhaba Barış!");
}
}

İlk örneğimizi adım adım açıklanırsa, (Java büyük ve küçük harfe karşı duyarlıdır; yani, public yerine PUBLIC yazılırsa hata ile karşılaşılır):
public class merhaba: Bu kısımda yeni bir sınıf oluşturuluyor. ()
public static **** main(String args[]): Java’da bir sınıfın tek başına çalışması isteniyorsa (stand alone) bu yordam yazılmak zorundadır. Bu yordam sınıflar için başlangıç noktası gibi varsayılabilir. Burada iki bilinmedik konuyu ele almak gereklidir: birisi statik yordamlar, diğeriyse dizilerdir. ()
statik yordamlar:Statik yordamlar nesneye bağımlı olmayan yordamlardır. Bunların kullanılması için sınıfa ait nesnenin oluşturulmuş olması gerekmez. ()
Örnek: TestNormal.java ()

public class TestNormal {
public **** uyariYap() {
System.out.println("Dikkat Dikkat");
}
public static **** main(String args[]) {
TestNormal tn = new TestNormal(); // dikkat
tn.uyariYap();
}
}

TestNormal.java uygulamamızda uyariYap() yordamı statik değildir; bu nedenle bu yordamın çağrılabilmesi için TestNormal sınıfına ait bir nesne oluşturulması gerekir. Şimdi diğer örneğimize geçelim... ()
Örnek: TestStatik.java ()

public class TestStatik {

public static **** uyariYap() {
System.out.println("Dikkat Dikkat statik metod");
}
public static **** main(String args[]) {
TestStatik.uyariYap();
}
}

Bu örnekteki tek fark uyariYap() yordamının statik olarak değiştirilmesi değildir; çağrılma şekli de değiştirilmiştir. uyariYap() yordamı artık TestStatik nesnesine bağlı bir yordam değildir, yani uyariYap() yordamını çağırabilmemiz için TestStatiksınıfına ait bir nesne oluşturulması gerekmez.main()yordamında da işler aynıdır, fakat main() yordamının Java içerisinde çok farklı bir yeri vardır. main() yordamı tek başına çalışabilir uygulamalar için bir başlangıç noktasıdır. ()
Diziler (Arrays): main() yordamı parametre alarak String tipinde dizi alır. Bu String dizisinin içerisinde konsoldan Java uygulamasına gönderilen parametreler bulunur.
· args[0]: konsoldan girilen 1. parametre değerini taşır.
· args[1]: konsoldan girilen 2. parametre değerini taşır.
· args[n-1]: konsoldan girilen n. parametre değerini taşır.
Java’da diziler sıfırdan başlar; ilerleyen bölümlerde ayrıntılı olarak ele alınmaktadır. ()
System.out.println ("Merhaba Barış!"): Bu satır, bilgilerin ekrana yazılmasınaı sağlar. Java’nın yardım dokümanlarına bakılması önerilir: Oracle Technology Network for Java Developers /javadoc System sınıfının static bir alanı (global değişkeni) olan out sayesinde PrintStream nesnesine ait bir referans elde edebiliyoruz. PrintStream nesnesinin println() yordamı ile bilgiler kolayca ekrana yazdırılabilir. ()
1.17. JAVA Kurulumu, Derleme ve Çalıştırma
JAVA’nın kurulumu için hem Unix hem de Windows işletim sistemlerinde nasıl gerçekleştirildiğine bakalım; JAVA’nın son versiyonu “http://java.sun.com” adresinden alınabilir. ()
1.17.1. UNIX/Linux İşletim Sisteminde Kurulumu
“http://java.sun.com” adresinden sisteminize uygun olan Java versiyonunu seçmeniz gerekmektedir. Solaris ve Linux için değişik Java versiyonları bulunmaktadır. Ancak kurulumları aynıdır. İşte yapılması gerekenler: ()
· İndirmiş olduğunuz Java kurulum dosyasını size uygun bir yere açın (örneğin /usr/java), gunzip ve tar komutlarının örneği aşağıdaki gibidir; öncelikle sıkıştırılmış dosyayı açıyoruz;
bash# gunzip j2sdk.tar.gz
Daha sonra arşivlenmiş dosyanın içeriğini /usr/java dizinine çıkartıyoruz
bash# tar xvf j2sdk.tar /usr/java ()
·etc/profile dosyasının içersine bazı eklemeler yapılması gerekmektedir.
Unix’te her kullanıcının kendisine ait profile dosyası bulunur, bu yapılan işlemleri o dosyaların içerisinde de yapabilirsiniz, buradaki fark /etc/ dizinin altındaki profile dosyasında yapılan bir değişikliğin tüm kullanıcıları doğrudan etkilemesidir. ()
Öncelikle PATH değişkenini değiştirmemiz gerekli ve sonradan CLASSPATH değişkenini tanımlamamız gereklidir. j2sdk.gz dosyasının içerisindeki dosyaları “/usr/java” dizinine açtığınızı varsayıyorum. ()
PATH=”/usr/bin:/usr/local/bin:/usr/java/bin:.”
Sadece koyu olarak yazılan yeri (/usr/java/bin) yeni ekledim; /usr/java/bin içersinde çalıştırılabilir dosyalar bulunmaktadır. Şimdi sıra CLASSPATH değerlerini vermeye geldi.
CLASSPATH=”/ usr/java/lib/tools.jar:.”
tools.jar dosyasının içerisinde yararlı sınıflar bulunur. JAR dosyaları ilerleyen bölümlerde ele alınacaktır. Dikkat edilirse CLASSPATH tanımlarken en sona bir nokta koyuldu, bu nokta yaşamsal bir önem taşır; yararı, bulunulan dizindeki .class dosyalarının görülebilmesini sağlamaktadır, böylece Java komutunu çalıştırırken saçma hatalar almayız. ()
·Yaptığımız bu değişikliklerin etkili olabilmesi için aşağıdaki komutunun yazılıp yürütülmesi yeterli.
.bash#. /etc/profile à en baştaki noktaya dikkat ediniz.
Yaptığımız işlemlerin etkili olup olmadığını öğrenmek için, sırasıyla aşağıdaki komutları deneyebilirsiniz.
bash# java -version à
Sisteminizde yüklü olan Java versiyonunu öğrenmenize yarar
bash# echo PATH à
PATH değişkeninin hangi değerler taşıdığını söyler.
bash# echo CLASSPATH à
CLASSPATH değişkeninin hangi değerler taşıdığını söyler. ()
1.17.2. JAVA’nın Windows İşletim Sisteminde Kurulumu
Java’nın Windows için hazır bir kurulum dosyası bulunur; bu dosya üzerine çift tıklanarak yapılması gereken işlerin büyük bir kısmı gerçekleştirilmeye başlar; ancak, hala yapılması gereken ufak tefek işler vardır: ()
Windows 95-98 için autoexec.bat dosyasında aşağıdaki değişlikleri yapmanız yeterli olacaktır. (Not: Aşağıdaki PATH ve CLASSPATH değişkenleri benim bilgisayarımdan alıntıdır!)
SET PATH=C:\WINDOWS;C:\WINDOWS\COMMAND;C:\JAVA\BIN; C:\ultraedit;.
SET CLASSPATH=;C:\JAVA\lib\tools.jar;.
(Not: Tekrar oldu ama olsun çok önemli bir kısım: Dikkat edilirse CLASSPATH tanımlanırken en sona bir nokta koyuldu, bu nokta hayati bir önem taşır. Bu noktanın anlamı, bulunulan dizindeki .class dosyalarının görülebilmesini sağlamaktadır, böylece java komutunu çalıştırırken saçma hatalar almayız.) ()
Windows 2000 için PATH ve CLASSPATH tanımlarını Environment Variables kısmına ulaşarak yapabilirsiniz. Bu bölüme ulaşmak için Control Panel --> System --> Advanced --> Environment Variables yolunu izlemeniz yeterli olacaktır. ()
System Variables veya User Variables bölümünde, PATH değişkenini değiştirmeniz ve "new" diyerek yeni bir CLASSPATH değişkeni tanımlamanız gerekmektedir. (CLASSPATH değişkeni hiç olmadığı varsayılıyor). PATH ve CLASSPATH değişkenlerini yukarıdaki gibi Java ile ilgili parametreleri girerek kurulumu tamamlayabilirsiniz. ()
Kurulum ilgili aklınızda daha çokça olabilir veya yolunda gitmeyen işler, bunlar için Java ile beraber gelen kurulum yardım dosyalarını okumanızı öneririm. Şekil-1.8’de Java dosyalarının yapısı görülmektedir. ()

Şekil-1.8. Java dosya düzenlenmesi
1.17.3. JAVA Kodlarını Derleme ve Çalıştırma
Elimizdeki Merhaba.java dosyasını nasıl derleyeceğiz? Cevabı aşağıdaki gibidir:
$ javac Merhaba.java
Artık elimizde Merhaba.class dosyasının oluşmuş olması gerekir. Şimdi sıra geldi bu dosyayı çalıştırmaya,
$ java Merhaba
Ekrana çıkan yazın:
Merhaba Barış!
Ne yapıldığını tekrarlanırsa, elimizde bulunan Merhaba.javakaynak dosyasını javac uygulamasını kullanarak derledik ve Merhaba.class dosyamız oluşmuş oldu. Daha sonradan Java komutunu kullanarak uygulamamızı çalıştırdık. ()
1.18. Nedir bu args[], Ne İşe Yarar ?
Tek başına çalışabilir Java uygulamasına, komut satırından (konsoldan) nasıl çalıştığını anladıktan sonra komut satırından Java uygulamamıza parametre göndermeyi öğrenebiliriz. Diğer bir uygulama örneği, ()
Örnek: ParametreUygulamasi.java ()
public class ParametreUygulamasi {
public static **** main(String[] args) {
System.out.println("Merhaba Girdiginiz Parametre = " +args[0]);
}
}
Anımsanırsa Java’da dizilerin indis sıfırdan başlarlar. Şimdi ParametreUygula.java kaynak dosyası incelenirse,
$ javac ParametreUygulamasi.java
Elimizde ParametreUygulamasi.class dosyası oluştu; şimdi uygulamamızı çalıştırabiliriz, yalnız farklı bir şekilde,
$ java ParametreUygulamasi test
Uygulamamızı çalıştırma tarzımız değişmedi, burada ki tek fark, en sona yazdığımız test kelimesini uygulamaya parametre olarak gönderilmesidir. İşte programın çıktısı:
Merhaba Girdiginiz Parametre = test
Tek başına çalışabilir Java uygulamasına konsoldan birden fazla parametreler de gönderebiliriz. ()
Örnek: ParametreUygulamasi2.java ()

public class ParametreUygulamasi2 {
public static **** main(String[] args) {
System.out.println("Merhaba Girdiginiz ilk Parametre = " + args[0]);
System.out.println("Merhaba Girdiginiz ikinci Parametre = " + args[1]);

}
}

Uygulamamızı öncelikle derleyelim:
$ javac ParametreUygulamasi2.java
ve şimdi de çalıştıralım:
$ java ParametreUygulamasi2 Test1 Test2
Ekranda görülen:
Merhaba Girdiginiz ilk Parametre = Test1
Merhaba Girdiginiz ikinci Parametre = Test2
Peki bu uygulamaya dışarıdan hiç parametre girmeseydik ne olurdu ? Deneyelim:
$ java ParametreUygulamasi
Sansürsüz şekilde karşılaştığım görüntü:

Exception in thread "main" java.lang.ArrayIndexOutOfBoundsException
at ParametreUygulamasi2.main(ParametreUygulamasi2.jav a:5)

Hımm, sorun nedir? Sorun şu, Java uygulamamız bizden kesin olarak iki adet parametre girmemizi bekliyor. Beklediğini aşağıdaki kısımlarda görebiliyoruz: ()
Gösterim-1.20:

System.out.println("Merhaba Girdiginiz ilk Parametre = " + args[0]);
System.out.println("Merhaba Girdiginiz ikinci Parametre = " + args[1]);

args[0] ve args[1], ancak biz dışarıdan iki adet parametre girersek bu dizinin ilk iki elemanı veri ile dolacaktır. Eğer dışarıdan parametre girmezsek dizinin birinci ve ikinci elamanları oluşmayacaktır. Oluşmamış bir dizi elemanına ulaşmaya çalıştığımızda ise yukarıdaki hata ile karşılaşılır. Java’nın çalışma anında dizi eleman erişimini kontrol etme özelliği uygulamanın sağlamlığını arttırmaktadır; fakat, diğer tarafından bu özelliğe karşı ödenmesi gereken fatura ise hızdır. ()
1.19. Javadoc = Yorum ile Dokümantasyon Oluşturmak
Uygulamalar yazılırken büyük bir oranla dokümantasyon işi ikinci plana itilir veya unutulur veya en kötüsü hiç yapılmaz. Dokümantasyon kodu yazan kişiler için çok ağır iştir (yazarımızda bu fikri katılıyor...). Java, dokümantasyon hazırlama işini daha kolay ve sevimli bir hale getirmiştir. Bu özelliğe "JavaDoc" denir. JavaDoc kodun içersine yazılmış olan yorum satırlarını alarak bunları HTML biçimine dönüştürmektedir. Fakat yorum satırını yazarken bazı kurallara uymamız gerekmektedir. ()
1.19.1. Sözdizimi Kuralları (Syntax)
Bizim yazdığımız yorum satırlarının Javadoc tarafından dikkate alınması için:
/** ile başlaması ve */ ile bitmesi gerekmektedir. Javadoc mekanizmasını kullanmanın iki etkili yolu vardır. Bunlardan birincisi gömülü html (embedded html), ikincisi ise doc tags. ()
Doc tag “@” ile başlarlar. Sınıfa, global değişkenlere ve yordamlara ait üç adet yorum dokümanı tipi vardır. Verilen örnek şablon bunu açıklamaktadır. ()
Gösterim-1.21

/** A sınıf ait yorum */

public class DocTest {

/** i global değişkenin yorumu */

public int i;
/** isYap() yordamunun yorumu */

public **** isYap() {}
}

Unutulmaması gereken başka bir nokta ise Javadoc varsayılan (default) public ve protected olan üyelerin dokümanını üretir. private ve friendly üyelerin dokümantasyonu yapmaz. Bunların sebeplerine ilerleyen konularda değineceğiz. Eğer private üyelere ait bilgilerinde yazılmasına istiyorsak o zaman komut satırından,
$ javadoc a –private ……
ekini vererek bunu başarabiliriz. ()
1.19.2. Gömülü HTML (Embedded Html)
JavaDoc mekanizmasında kendinize ait HTML komutları kullanılması mümkündür:
Gösterim-1.22:

/**
* <pre>
* System.out.println("Selamlar");
* </pre>
*/

Gösterim-1.23:

/**
* Çok güzel <em>hatta</em> liste bile yerleştirebilirsiniz<ol>
* <li> madde bir
* <li> madde iki
* <li> Madde üç* </ol>
*/

<h1> <hr> gibi etiketlerini (tag) kullanmayın çünkü Javadoc bunları sizin yerinize zaten yerleştirmektedir. Gömülü HTML özelliği sınıf, global değişkenler ve yordamlar tarafından desteklenir. ()
1.19.3 Ortak Kullanılan Yorum Ekleri
·@see: Başka bir sınıfın, global değişkenin veya yordamın dokümantasyonunu göstermek için kullanabilirsiniz.
(sınıf, global değişken, ve yordam) dokümantasyonlarında, @see etiketini (tag) kullanabilirsiniz. Bu etiketin anlamı, “ başka bir dokümantasyona gönderme yapıyorum” demektir. ()
Gösterim-1.24:

@see classismi
@see classismi#yordam-ismi

JavaDoc, gönderme yaptığınız başka dokümantasyonların var olup olmadığını kontrol etmez. Bunun sorumluluğu size aittir. ()
1.19.3.1. Sınıflara Ait JavaDoc Etiketleri
Sınıflara ait etiketler arayüzler içinde kullanılabilir.
· @version: Uyarlama numaraları dokümantasyonlamada yaşamsal bir rol oynar. Uyarlama etiketinin görünmesini istiyorsanız:
$ javadoc –version
Parametresi ile çalıştırmamız gerekmektedir. Versiyon etiketini kodumuza yerleştirmek için; ()
Gösterim-1.25:

@version versiyon-bilgisi


· @author: Sınıfı yazan yazar hakkında bilgi verir. author etiketi Javadoc tarafından dikkate alınmasını istiyorsanız:
$ javadoc –author
Parametresini koymanız gerekir. Bir sınıfa ait birden fazla author etiketi yerleştirebilirsiniz. author etiketini kodumuza yerleştirmek için: ()
Gösterim-1.26:

@author author-bilgisi

·@since: Bir sınıfın belli bir tarihten veya belli bir uyarlamadan itibaren var olduğunu belirtmek için kullanılır. since etiketini kodumuza yerleştirmek için: ()
Gösterim-1.27:

@since 05.03.2001

1.19.3.2. Global Değişkenlere Ait JavaDoc Etiketleri
Global değişkenlere ait dokümantasyonlarda sadece gömülü html veya @see etiketi kullanılabilir. ()
1.19.3.3. Yordamlara Ait JavaDoc Etiketleri
Yordam dokümantasyonunda gömülü html veya @see etiketini kullanabilirsiniz. Ayrıca aşağıdaki etiketleri kullanabilirsiniz. ()
·@param: Yordamın aldığı parametrenin açıklamasını belirtir. param etiketini kodumuza yerleştirmek için: ()
Gösterim-1.28:

@param parametre-ismi açıklaması

·@return: Yordamın döndürdüğü değerin açıklamasını belirtir. return etiketini kodumuza yerleştirmek için: ()
Gösterim-1.29:

@return aciklama

·@throws: İstisnalar (exception) konusunu ilerleyen bölümlerde inceleyeceğiz. İstisnalar kısa olarak açıklarsak, yordamlarda hata oluşursa oluşturulan özel nesnelerdir. throws etiketini kodumuza yerleştirmek için: ()
Gösterim-1.30:

@throws class-ismi açıklaması

·@deprecated: Önceden yazılmış fakat artık yerine yenisi yazılmış bir yordam deprecated olur (tedavülden kaldırılır). deprecated yordamı kullandığınız zaman derleyici tarafından uyarı alırsanız. deprecated etiketini kodumuza yerleştirmek için: ()
1.19.4. Dokümantasyon Örneği
Örnek: SelamDoc.java ()

/** İlk Java Kodumuzun Dokümantasyonu
* Ekrana Selamlar diyen bir uygulama
* @author Altug B. Altintas (altug.altıntaş@koubm.org)
* @version 1.0
* @since 09.01.2002
*/

public class SelamDoc {

/**sayıyı artırmak için değişkenler için bir örnek*/

public int sayac = 0;

/** sınıflarda & uygulamalarda giriş noktası olan yordam
* @param args dişarıdan girilen parametreler dizisi
* @return dönen değer yok
* @exception Hic istisna fırlatılmıyor */

public static **** main(String[] args) {
System.out.println("Selamlar !");
}
}

Oluşturulan bu kaynak koduna ait doküman çıkartmak için komut satırına aşağıdaki yazılı komutun yürütülmesi yeterlidir:
$ javadoc -d javadoc SelamDoc.java
Bu komut sayesinde HTML dokümanları bulunduğumuz dizinin altındaki javadoc dizininin içinde oluşturulmuş oldu. Javadoc’un komutlarıyla daha fazla bilgiyi,
$ javadoc –help
yazarak ulaşabilirsiniz. ()
1.20. Sınıf İsimleri ve Yordam İsimleri
Sınıf isimleri uzun olursa alt çizgi ile ayrılmamalıdır. Sınıf isimleri fiil cümlesi içermemelidir. ()
Gösterim-1.31:

public class EnKısaYolBulmaAlgoritması {
}

Yordamlar fiil cümlesi içermelidirler. İlk kelime küçük harf ile başlamalıdır. ()
Gösterim-1.32:

public **** yolBul() {
}

Bu bölümde Java’yı tanıyıp, Java ile nelerin yapılabileceğini gördük. Nesne ile sınıflar arasındaki farktan bahsettik. Nesnelerin ve onlara ait referansların nerelerde durduğu gördük. Java’nın en önemli özelliklerinde biri çöp toplayıcısıdır bu sayede kodu yazan kişiler daha az risk üstlenir. Bu rahatlığında bir bedeli vardır, bu bedelin ne olduğunu ilerleyen bölümlerde göreceğiz. ()
1.21. Fiziksel Dosya İsimleri
Önemli olan bir başka husus ise, fiziksel bir dosya içerisinde iki veya daha fazla sayıda sınıf yazabiliyor olmamızdır. Örneğin, yukarıdaki uygulamamızın yer aldığı fiziksel dosyanın ismi neden SelamDoc.java’dır? Bunun sebebi, Java programlama dilinde fiziksel dosyaların ismi her zaman public sınıf isimleri ile birebir aynı olma gerekliliğidir. Eğer fiziksel dosyanın içerisinde herhangi bir public erişim belirliyicisine sahip bir sınıf yoksa, fiziksel dosyanın ismi herhangi bir şey olabilir. Erişim belirliyiciler 4. bölümde incelenmektedir. ()
Bu dökümanın her hakkı saklıdır.
Alıntı ile Cevapla
Yeni Konu aç  Cevapla

Etiketler
devjava

Seçenekler
Stil


Saat: 07:57

Forum Yasal Uyarı
vBulletin® ile Oluşturuldu
Copyright © 2016 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved.

ForumSevgisi.Com Her Hakkı Saklıdır
Tema Tasarım:
Kronik Depresif


Sitemiz bir 'paylaşım' sitesidir. Bu yüzden sitemize kayıt olan herkes kontrol edilmeksizin mesaj/konu/resim paylaşabiliyorlar. Bu sebepten ötürü, sitemizdeki mesaj ya da konulardan doğabilecek yasal sorumluluklar o yazıyı paylaşan kullanıcıya aittir ve iletişim adresine mail atıldığı taktirde mesaj ya da konu en fazla 48 saat içerisinde silinecektir.

ankara escort, izmir escort ankara escort, ankara escort bayan, eryaman escort, bursa escort pendik escort, antalya escort,